وکیل کسی که از طرف شخص دیگری – اعم از حقوقی یا حقیقی – به موجب عقد وکالت برای انجام کاری مأمور می‌شود.

نایب السلطنه را در دوره صفویه وکیل می‌گفتند و عنوان وکیل الرعایا هم از همین جا برخاسته است.

وکالت عقدی جایز است، که به موجب آن یکی از طرفین، طرف دیگر را برای انجام امری نایب خود می‌نماید. وکالت دهنده را مُوَکِّل، و وکالت گیرنده را وکیل می نامند. وکیل حق تجاوز از حدود مورد وکالت را ندارد و هر معامله که در حدود مورد وکالت انجام دهد بنام و به حساب موکل است مگر خلاف آن ثابت شود.

کاربرد قدیم : نمایندگی از سوی مردم در مجلس شورای ملی
کاربرد جدید : نمایندگی از سوی افراد حقیقی و حقوقی در امور حقوقی و هم چنین شکایت و دفاع در دادگاه به نمایندگی از افراد حقیقی و حقوقی

گاهی برای انجام معامله بیع (خرید و فروش) و سایر معاملات از عقد وکالت بلاعزل استفاده شود. به این معنا که مثلاً صاحب ملک و خانه، خریدار را وکیل می گرداند تا ملک و خانه را به نام خود بزند.

وکالت بلاعزل در شرط حق طلاق برای عقد نکاح و ازدواج نیز مورد کاربرد است که البته حق طلاق در عقد لازم دیگری شرط می گردد نه در نکاح.

وکالت به یکی از طرق زیر منحل می‌شود:

۱- فوت و جنون و سفه وکیل یا موکل.

۲-عزل وکیل به‌وسیله موکل

۳-استعفای وکیل از سمت وکالت.
ساعت : 4:13 am | نویسنده : admin | مطلب بعدی
Page : 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15